X VE Y KUŞAĞI ÇALIŞANLARIN İŞ YAŞAM DENGESİNİN ALGILANAN STRES DÜZEYİNE ETKİSİNİN DEMOGRAFİK FAKTÖRLERE GÖRE İNCELENMESİ VE GIDA SEKTÖRÜNDE BİR İŞLETME ÖRNEĞİ

Author:

Year-Number: 2019-92
Number of pages: 419-434
Mendeley EndNote Alıntı Yap

Abstract

Bu çalışmanın amacı; X ve Y kuşağı çalışanların iş-yaşam dengesinin stres düzeylerine etkisinin demografik faktörlere göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmaktır. Araştırmanın hipotezleri, İstanbul’da gıda sektöründe faaliyet gösteren büyük ölçekli bir işletmede X ve Y kuşağı temsil eden toplam 252 çalışandan oluşan bir örneklem üzerinde test edilmiştir. Araştırma sonucunda, X kuşağı çalışanları için yalnızca işi tercih etme nedenlerine göre bir farklılık tespit edilirken, işsiz kalacağı düşüncesi ile bu işi tercih eden katılımcıların iş-yaşam dengelerinin daha düşük olduğu, Y kuşağı çalışanları için ise yapılan analizler neticesinde kadınların erkeklere göre daha yüksek, ortaöğretim mezunlarının ise diğer katılımcılara göre daha düşük stres düzeyine sahip oldukları belirlenmiştir. Ayrıca yöneticisi kadın olan katılımcıların yöneticisi erkek olan katılımcılara göre daha yüksek iş-yaşam dengesine sahip oldukları tespit edilmiştir.

Keywords

Abstract

The aim of this study is to examine whether the impact of work-life balance on stress levels of X and Y generation employees varies by demographic factors. The hypotheses of the study were tested on a sample of 252 employees in total, representing X and Y generations, working for a large-scale business operating in the food sector in Istanbul. Results of the study showed that there is only a difference between the X generation employees according to the reasons for preferring the job, and that the work-life balance is lower among the participants who chose their jobs for fear of unemployment; and that for the Y generation employees, females have higher stress levels in comparison to males and secondary education graduates have lower stress levels in comparison to other participants. In addition, it was found that participants whose supervisors are women have a higher work-life balance than those whose supervisors are men.

Keywords