BİR YERLİ OLMA BAĞLAMINDA DEDİKODU, SÖYLENTİLER VE ANTAKYALILIK

Author:

Number of pages: 311-327
Year-Number: 2017-51

Abstract

Bir yerli olmaya ait unsurların belirlenmeye çalışıldığı “Bi(r)yerli” Olmak: Anlatılar ve İmgeler Üzerinden Antakyalılık” adlı sosyal antropoloji doktora tez çalışmasında öne çıkan temalardan birisi de saha çalışmalarında görüşülen kişilerin Antakya kentine ait sıkça dile getirdiği ve yer yer yakındığı dedikodu ve söylentilerdi. İlk bakışta dedikodu ve söylenti olumsuz anlama sahip olsalar da her iki olgu da Sosyoloji, Psikoloji ve Sosyal Antropoloji gibi disiplinlerin merceği altındadır. Farklı etnisitelerden ve dinlerden insanların bir arada yaşadığı Antakya kentinde gündelik yaşamın söylemlerinin ve olaylarının aktaranı olarak dedikodu ve söylentiler, bireyler arası ilişkileri düzenlerken nelerin yapılmaması gerektiğini de bireylere anlatır. Aynı zamanda, örtük olarak neyin yapılması gerektiğine veya nasıl yapılması gerektiğine işaret eder. Yapılmaması gerekenler üzerinden kültürel değerlerin sonraki kuşaklara aktarılmasını sağlarken geçmiş üzerinden bireyin kimliğini inşa eden önemli unsurlar olarak karşımıza çıkar. Dolayısıyla bu çalışmada, Sosyal Antropolojinin bakış açısıyla dedikodu ve söylenti kavramları içerdiği söylem bakımından ‘bir yerli olma’ya sunduğu katkılar bakımından ele alınacaktır.

Keywords

Abstract

One of the prominent issues of the Social Anthropology doctoral dissertation “Being From Somewhere: Being Antakian Through Narratives and Images”, which aims to define what it means to be from somewhere, was gossip and rumours that the participants frequently mentioned and lamented related to Antakya during the fieldworks. Though gossip and rumour have a negative meaning both notions are under the scope of Sociology, Psychology and Social Anthropology. In Antakya province that hosts people from different religions and ethnicities, as the transmitter of the discourse of daily life and facts gossip and rumours figure out what shouldn’t be done in the process of building relations. They, in the meantime, refer how the things should be in accordance with tacit modus vivendi. Providing to transmit the cultural values to the next generation through don’ts, they ensue as the constructing instruments of identity on the basis of past. In this paper, consequently, the contribution of the notions of gossip and rumours to ‘being from somewhere’ in the means of their related discourse will be studied from the view of Social Anthropology.

Keywords