ANA DİLİ OLARAK TÜRKÇE VE TEMEL DİL BECERİLERİNİN GELİŞİMİNDE KARŞILAŞILAN SORUNLAR

Author:

Number of pages: 63-77
Year-Number: 2017-46

Abstract

Bu araştırmanın amacı ana dili Türkçe öğretiminde ve temel becerilerin (dinleme-konuşma-okuma-yazma) gelişiminde karşılaşılan sorunları belirlemektir. Ana dili Türkçe öğretiminde bir yöntem sorunu yaşanmaktadır. Sonuçta bir dil olan Türkçe öğretilirken dilin temel becerilerinden ziyade kurallarının öğretimi söz konusudur. Ana dili öğretiminde öğrencileri derse karşı isteklendirme, dilsel becerilere yönelik aktivitelerin uygulanması, edebi metinlerin Türkçe öğretiminde kullanılarak dilsel, bireysel ve sosyal yetilerin geliştirilmesi gibi konular güncel sorunlardır. Bu bağlamda ana dili Türkçe öğretiminde karşılaşılan problemler ve dört temel becerinin gelişimine yönelik bir anket hazırlanarak 170 üniversite öğrencisine uygulanmıştır. Veriler SPSS descriptive statistics (betimleyici istatistik) programında değerlendirilerek analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre ilk ve orta öğretim Türkçe derslerinde dört temel becerinin geliştirilmesine gereken önemin verilmediği bunun yerine dil bilgisi konularının ağırlıklı olarak öğretildiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca mevcut Türkçe programının bireylerde ana dili bilinci oluşturmadığı anlaşılmıştır.

Keywords

Abstract

The aim of this study is to determine problems encountered in developing the basic language skills (listening, speaking, reading, and writing) in teaching Turkish as a native language. There is a method problem in teaching Turkish as a native language. Eventually, when teaching Turkish as a language, teaching the rules of language is the focus subject more than the skills. Issues like encouraging learners’ desire to learn the lesson, applying linguistic activities, using literary texts in teaching Turkish, developing linguistic, personal and social skills are the current issues of teaching native language. In this context a questionnaire about problems encountered of in developing the essential four skills was prepared and carried out with 170 undergraduates. The findings were evaluated and analysed by means of SPSS (descriptive statistics). The result indicates that the necessary importance for developing the basic four skills at primary and secondary schools was ignored in Turkish classes, and grammar topics were taught predominantly instead. In addition it was understood that the current Turkish language teaching program does not create strong awareness of i

Keywords