Author :
Abstract
Bu çalışma, Türkiye imalat sanayinin alt sektörleri düzeyinde ticari dışa açıklığın enflasyon üzerindeki etkisini 2003–2023 dönemi için panel veri yöntemleri kullanarak incelemektedir. Analizde, eksiksiz veriye ulaşılabilen 16 alt sektöre yer verilmiş ve enflasyon göstergesi olarak Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) kullanılmıştır. Ticari dışa açıklık; ihracat, ithalat ve toplam dış ticaretin üretim değeri ile katma değere oranlarına dayanan altı farklı gösterge aracılığıyla ölçülmüştür. Çalışmada, yatay kesit bağımlılığını ve heterojenliği dikkate alan ikinci nesil ekonometrik yöntemler kullanılmış ve uzun dönem katsayı tahmincilerinden yararlanılmıştır. Bulgular, değişkenler arasında güçlü bir eşbütünleşme ilişkisinin bulunduğunu ve ticari dışa açıklığın genel olarak enflasyonu azaltıcı bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır. İhracatın ve toplam dış ticaretin katma değere oranını temsil eden göstergelerin daha belirgin bir etkiye sahip olduğu görülmektedir. Bununla birlikte, sonuçlar ilişkinin sektörler arasında homojen olmadığını ve etkilerin sektörel özelliklere bağlı olarak farklılaştığını göstermektedir. Genel olarak bulgular, sektörel düzeyde Romer hipotezini desteklemekte ve ticari dışa açıklığın enflasyonla mücadelede önemli bir politika aracı olarak kullanılabileceğine işaret etmektedir.
Keywords
Abstract
This study examines the effect of trade openness on inflation at the sub-sector level of Türkiye’s manufacturing industry over the period 2003–2023 using panel data methods. The analysis includes 16 sub-sectors for which complete data are available, and the Domestic Producer Price Index (D-PPI) is used as the indicator of inflation. Trade openness is measured through six different indicators based on the ratios of exports, imports, and total foreign trade to production value and value added. In the study, second-generation econometric methods that account for cross-sectional dependence and heterogeneity are employed, and long-run coefficient estimators are applied. The findings reveal a strong cointegration relationship between the variables and indicate that trade openness generally has a reducing effect on inflation. The indicators representing the ratio of exports and total foreign trade to value added show a more pronounced effect. However, the results also indicate that the relationship is not homogeneous across sectors and that the effects vary depending on sectoral characteristics. Overall, the findings support the Romer hypothesis at the sectoral level and suggest that trade openness can serve as an important policy tool in combating inflation.
Keywords
Türkiye, Manufacturing Industry, Panel Data, Romer Hypothesis, Inflation, Trade Openness.
