İLKOKUL DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİK KAYGI DÜZEYLERİ İLE AKADEMİK BAŞARI VE ÖZ-YETERLİLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ
Author :
Abstract
Bu araştırmada, ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin matematik kaygı düzeyleri ile akademik başarıları ve matematiksel öz-yeterlilikleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli merkeze alınarak yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, 2025-2026 eğitim-öğretim yılı içerisinde Balıkesir ilinin Karesi ve Kepsut ilçelerinde öğrenimlerine devam eden, 144'ü kız ve 138'i erkek olmak üzere toplam 282 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Örneklem oransız (seçkisiz) küme örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak "İlkokul Öğrencileri Matematik Kaygı Ölçeği", "Matematik Öz-Yeterlilik Ölçeği" ve "Matematik Başarı Testi" ve sosyodemografik özellikleri saptamak için "Demografik Bilgi Formu" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların matematik kaygı düzeylerinin düşük, öz-yeterlilik inançlarının yüksek ve akademik başarılarının ise çok iyi düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Matematik kaygısı ile akademik başarı puanları arasında pozitif yönlü, orta düzeyde ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yapılan regresyon analizleri, matematik kaygısının hem akademik başarının hem de matematik dersine yönelik öz-yeterlilik inancının anlamlı ve pozitif bir yordayıcısı olduğunu saptamıştır. Bunların yanı sıra, öğrencilerin matematiksel öz-yeterlilik inançları ile akademik başarıları arasında da pozitif yönde, orta düzeyin üzerinde ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olduğu kanıtlanmıştır. Elde edilen bu kapsamlı sonuçlar, uygun ve orta seviyedeki kaygının performansı düşürmek yerine kolaylaştırıcı bir etki yaratarak akademik başarıyı destekleyebildiğini göstermektedir.
Keywords
Abstract
This study aimed to examine the relationships between the mathematics anxiety levels, academic achievement, and mathematical self-efficacy of fourth-grade primary school students. The study was conducted centering on the correlational survey model, which is a quantitative research method. The sample of the research consists of a total of 282 fourth-grade students (144 females and 138 males) continuing their education in the Karesi and Kepsut districts of Balıkesir province during the 2025-2026 academic year. The sample was determined using the disproportionate (random) cluster sampling method. Data were collected using the "Primary School Students Mathematics Anxiety Scale," the "Mathematics Self-Efficacy Scale," and the "Mathematics Achievement Test," along with a "Demographic Information Form" to determine sociodemographic characteristics. According to the research findings, it was determined that the participants had low levels of mathematics anxiety, high self-efficacy beliefs, and very good levels of academic achievement. A positive, moderate, and statistically significant relationship was found between mathematics anxiety and academic achievement scores. Regression analyses revealed that mathematics anxiety is a significant and positive predictor of both academic achievement and mathematics self-efficacy beliefs. Furthermore, a positive, above-moderate, and statistically significant relationship was proven between the students' mathematical self-efficacy beliefs and their academic achievement. These comprehensive results indicate that an appropriate and moderate level of anxiety can support academic achievement by creating a facilitating effect rather than diminishing performance.
Keywords
Primary School, Mathematics, Anxiety Level, Self-Efficacy, Academic Achievement
