İLKÖĞRETİM ÇAĞINDAKİ ÖĞRENCİLERİN BAĞLAMA EĞİTİMİNDE KARŞILAŞTIĞI PEDAGOJİK SORUNLAR: ÜSKÜDAR BELEDİYESİ SANAT AKADEMİSİ ÖRNEĞİ
Author :
Abstract
Bu araştırma, ilköğretim çağındaki öğrencilerin bağlama eğitimi sürecinde karşılaştıkları pedagojik ve organolojik sorunları incelemeyi amaçlamaktadır. Geleneksel olarak yetişkinler için tasarlanmış olan bağlama çalgısının, küçük yaş grubu öğrenciler için fiziksel açıdan uygun olmaması; tutuş, perdeleri basma ve uzun süreli çalma gibi temel becerilerde zorluklara neden olmaktadır. Ayrıca, bu yaş grubuna yönelik müzikal içeriklerin pedagojik açıdan yetersiz olması, öğrenme motivasyonunu ve sürecin verimliliğini olumsuz yönde etkilemektedir. Araştırmada, çocukların fiziksel gelişim düzeylerine uygun çalgı tasarımına ihtiyaç duyulduğu, özellikle küçük boy bağlamaların (cura, kısa sap vb.) bu ihtiyacı karşılayabileceği tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, yaş grubuna uygun, basit yapılı, kültürel olarak tanıdık ve pedagojik açıdan anlamlı bir repertuar oluşturulmasının gerekliliği vurgulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, ilköğretim çağındaki öğrencilere yönelik bağlama eğitiminin daha etkili ve sürdürülebilir hale gelmesi için çalgının yapısal özellikleri, eğitim materyalleri, öğretim stratejileri ve repertuar seçiminin çocuk gelişim özellikleri doğrultusunda yeniden yapılandırılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda geliştirilecek pedagojik modellerin, hem müzik eğitiminin niteliğine katkı sağlayacağı hem de kültürel değerlerin gelecek kuşaklara aktarımını kolaylaştıracağı düşünülmektedir.
Keywords
Abstract
This research aims to examine the pedagogical and organological problems encountered by primary school students during the bağlama education process. Traditionally designed for adults, the bağlama instrument is physically unsuitable for younger students, causing difficulties in basic skills such as grip, pressing the frets, and playing for long periods. Furthermore, the pedagogical inadequacy of musical content tailored to this age group negatively impacts learning motivation and the efficiency of the process. The study found that there is a need for instrument designs suitable for children's physical development levels, and that smaller bağlama instruments (cura, short neck, etc.) can meet this need. Furthermore, it emphasized the necessity of creating a repertoire that is age-appropriate, simple in structure, culturally familiar, and pedagogically meaningful. The study concluded that, in order to make bağlama education more effective and sustainable for primary school students, the structural characteristics of the instrument, educational materials, teaching strategies, and repertoire selection need to be restructured in line with child development characteristics. In this context, it is believed that the pedagogical models to be developed will both contribute to the quality of music education and facilitate the transmission of cultural values to future generations.
