Author :
Abstract
Refik Halit Karay (1888-1965), Türk edebiyatında Servet-i Fünun ile Cumhuriyet dönemleri arasında yazın dünyasında yer alan usta kalemlerdendir. Nesir alanında önemli eserlere imza atan yazarın; hikâye, roman, tiyatro, hatıra, günlük, mizah-hiciv türlerinde eserleri bulunmaktadır. Hiciv yazılarının birinde, İttihat ve Terakki’yi tenkit eden yazar, Anadolu’nun farklı yerlerine sürgüne gönderilir. Bu sürgün döneminde Anadolu’yu ve Anadolu insanını gerçekçi ve güçlü betimlemelerle eserlerine yansıtır. Toplumcu duyarlılığı, tasvir gücü ve mizahi eleştirileriyle bilinen yazarın, çalışmamıza konu olan “Şeftali Bahçeleri” adlı öyküsü bu dönemi yansıtan ama daha sonra kaleme alınan eseridir. Bu çalışmamızda, söz konusu eserin sosyal eleştiri unsurları (bürokrasi, burjuva sınıfı, bireysel çıkarcılık ve yozlaşma) bağlamında incelenmesi amaçlamaktadır.
Keywords
Abstract
Refik Halit Karay (1888–1965) is one of the prominent authors who occupied a significant place in Turkish literature between the Servet-i Fünun and Republican periods. Producing notable works in prose, he wrote in various genres including short stories, novels, plays, memoirs, diaries, and satire. Due to his satirical writings criticizing the Committee of Union and Progress, he was exiled to different regions of Anatolia. During this exile, he reflected Anatolia and its people in his works through realistic and vivid descriptions. Known for his social sensitivity, descriptive strength, and humorous critical tone, Karay’s short story “Şeftali Bahçeleri” (Peach Orchards), which is the focus of this study, reflects the atmosphere of this period although it was written later. This study aims to examine the work in the context of its elements of social criticism, including bureaucracy, the bourgeois class, individual self-interest, and societal corruption.
