Author :
Abstract
Bu çalışma şimdiye dek yapılan viyola egzersiz, gam arpej ve etütlerden yola çıkılarak istenen becerilerin sistemsel olarak kavranıp seviye seviye ilerlemeyi amaç edinmiştir. Bu çalışmalardaki aşamalar öğrenci ve hatta yorumcular için aynı zamanda seviye geçişleri ile eğlenceli olabilecek ve zihinde yerleştikten sonra farklı bir yapıt çalışırken de kendisinden yararlanılabilecek bir zihinsel beceri ile adapte edilebilecek teknik çalışmaların viyola eğitiminde kullanılabilirliğinin faydalarını ölçmek amaçlı olmuştur. Araştırma içerisinde uygulamada büyük öneme sahip Gözlem Formu 7 haftalık eğitim planına dayalı olarak oluşturulmuş ve Genel İlkeler, Sesler, Ritim, Teknik ve Müzikal bölümlerinden oluşturulmuştur. Bilişsel bilgi taramasının konularının daha detaylı uygulama esaslarına dayalı temeller üzerine kurulmuş olan gözlem formu 3 uzman tarafından titizlikle uygulanmıştır. Araştırmada kullanılacak yapılar notasyonun yanı sıra belirli bir yol izlemede kullanılacak sistemsel ve rakamsal öğelere dayandırılmıştır. Bu çalışma öncelikle temel seviyeden orta seviyeye geçişte öğrenciyi geliştirmeye dönük bir amaç içermektedir. Devamında ise viyola çalışmaya başlarken gerekli olan seviyeyi belirleyip ısınma sürecini hızlandırmak olan esas amaç ve hedefinin yanı sıra orta seviyeye girişten, ileri seviyelere taşıyıcı teknik tamamlayıcılık taşıyan çalışmaların öğrencinin kendi çalışmalarının içerisine de adapte edilerek kullanılabilirliği ve faydaları bu araştırma ile ölçülecektir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, viyola öğretiminde yalnızca “doğru çalma” hedefi yerine, öğrencinin düşünme, fark etme ve öğrenme sürecine bilinçli biçimde katılımını sağlayan bir anlayışın benimsenmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Ayrıca bu çalışmaların ışığında genel sistematik egzersizler, gam arpej çalışmaları ile güçlendirilmiş yapılandırmacı metotların varlığına ihtiyaç duyulduğu tüm gerçekliği ile gözükmektedir.
Keywords
Abstract
This study is based on the viola exercises, scales, arpeggios, and etudes used to date, and aims to help students systematically comprehend the required skills and progress step by step. The stages in these studies are designed to be enjoyable during level transitions for students and for all performers, and once cognitively internalized, they can be adapted as a skill that may also be utilized when working on other repertoire. The purpose of the study is to measure the usefulness of technical exercises that can be adapted and applied within viola education. In the research, the Observation Form—which is of great importance in practice—was developed based on a seven-week training plan and consisted of the sections General Principles, Pitch Accuracy, Rhythm, Technique, and Musicality. The form, grounded in detailed cognitive knowledge criteria, was meticulously implemented by three experts. The structures used in the study were based not only on notation but also on systematic and numerical elements intended to guide the learning process. This study primarily aims to support student development during the transition from the basic level to the intermediate level. In addition to determining the appropriate starting level for beginners and acceler-ating the warm-up process, the research also evaluates the usability and benefits of studies that provide technical continuity from intermediate to advanced levels when integrated into students’ individual practice routines. According to the findings, it has become evident that, in viola instruction, rather than focusing solely on “playing correctly,” it is necessary to adopt an approach that ensures the student’s conscious en-gagement in thinking, noticing, and learning. Moreover, the results highlight a strong need for general sys-tematic exercises and for constructivist methods reinforced by structured scale and arpeggio studies.
