FONKSİYONEL ÇEŞİTLİLİK VE KÜLTÜREL FARKINDALIĞIN SELÇUKLU YAPILARI ÜZERİNDEN OKUNMASI: KESİKKÖPRÜ VE CACABEY HANI (KESİKKÖPRÜ KERVANSARAYI)
Author :
Abstract
Kültürel mirasın korunması ve yaşatılması konusunda son yüzyılda gerçekleştirilen çalışmalar, tüzükler, yasalar ve yönetmelikler ile politikalar belirlenmiş ve uygulanma düzeyindeki nitelik toplumların bilinç düzeyini belirler olmuştur. Korumada temel amacın kültürel miras ögesinin korunarak yaşatılması, gelecek kuşaklara aktarılması ve kullanıcı bilinç ve farkındalığın gelişmesi konularında ulaşılan seviye korumanın niteliğinde de belirleyici olmaktadır. Kullanıcının koruma uygulamalarının bilincinde olarak fikir ve uygulama sürecinde söz sahibi olacak düzeyde bilgi ve deneyime sahip olması koruma uygulamasının hayata geçirilme sürecinde önemli olmaktadır. Ayrıca kültürel miras ögesi yapıların korunması konusunda öncelikli tercih olan kullanım durumunun sürekliliği korumanın niteliğinde bir diğer önemli belirleyici olmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Kırşehir İl sınırları içinde yer alan Kesikköprü ve Cacabey Hanı çalışma konusu olarak belirlenmiştir. Selçuklu Dönemine tarihlenen tescilli yapılardan Kesikköprü ilk olarak 2007 ikinci kez de 2014 yılında Cacabey Hanı ise 2023 yılında restore edilmiş yapılardır. Birbirine yakın konumda yerleşen yapılar kent merkezine uzaktır. Kervansaray Köyü içinde olan yapılar merkeze 25 km uzaklıktadır. Kesikköprü sayfiye alanı içinde yer alıyor olması nedeniyle özellikle yaz aylarında aktif olarak kullanılırken Cacabey Hanı kentin tanıtımı için yapılan geziler kapsamında ziyaret edilmektedir. Bu çalışmada, yapıların kullanım durumları ve farkındalık düzeyleri belirlenmeye çalışılmıştır.
Keywords
Abstract
Efforts carried out in the last century regarding the preservation and sustainability of cultural heritage, together with charters, laws, regulations, and policies, have shaped the level of public awareness, and the quality of their implementation has become an indicator of societal consciousness. The fundamental aim of conservation is to ensure that cultural heritage assets are preserved, kept alive, transmitted to future generations, and supported by the development of user awareness and understanding. The extent to which these goals are achieved has become a key determinant of the overall quality of conservation. The user’s possession of sufficient knowledge and experience to be conscious of conservation practices and to have a voice in both the conceptual and practical processes is crucial for the effective implementation of conservation efforts. Additionally, maintaining the continuity of use—considered a primary preference in the preservation of cultural heritage structures—is another significant factor influencing the quality of conservation. Within the scope of this study, Kesikköprü and Cacabey Inn, located within the provincial boundaries of Kırşehir, were selected as the subject of investigation. Among the registered structures dated to the Seljuk period, Kesikköprü was restored first in 2007 and then again in 2014, while Cacabey Inn underwent restoration in 2023. Although situated relatively close to each other, both structures are distant from the city center. Located within the village of Kervansaray, they lie approximately 25 km from the center. Due to its position within a recreational area, Kesikköprü is actively used, particularly during the summer months, whereas Cacabey Inn is visited mainly as part of tours organized for the promotion of the city. This study aims to identify the usage patterns and levels of awareness related to these structures.
