ISSN:2148-2489

KIERKEGAARD FELSEFESİNDE BİREYİN “ETİK VAROLUŞ” TARZININ DEĞERLENDİRİLMESİ


Kierkegaard, çağının hâkim düşünce geleneği karşısındaki sorgulayıcı tavrı ve insanın yaşam alanına dönük önemli düşünceleri ile felsefe tarihinde yerini almıştır. O diyalektik ve ironik yöntemi, edebi üslupla birleştirdiği eserleri ile okuyucuyu, kendi yaşamına dönük içsel bir sorgulamaya çağırmaktadır. Onun özellikle Kant ve Hegel’in aklı merkeze alan felsefeleri karşısında geliştirdiği, bireyin varoluşunu anlamlandırmaya yönelik öznel hakikat anlayışı, bizi yeniden insanın doğasını düşünmeye zorlamaktadır. Kierkegaard, bir öğreti niteliği taşımayan ahlak anlayışında, evrensellik ve akılsallık ilkelerini tartışmaya açar. O yaşam alanında bireyin içsel yönelimi sonucu yaptığı seçim ve eylemleri, kendi hakikatine ulaşması noktasında değerli bulur. Bu çalışmada Kierkegaard felsefesine bütünlüklü bir yapı kazandıran varoluş alanları içerisinde bireyin etik konumu ele alınırken, ‘etiğin askıya alınışı’ problemi ile Kierkegaard’ın hedef olduğu eleştiriler değerlendirilecektir. Evrensel etik değerler karşısında bireyin Tanrı huzurunda varoluşunu öne çıkaran Kierkegaard’ın yaşam alanına dönük radikal görüşleri, yaşayan somut bir birey olabilmenin çağımızda


Keywords


Kierkegaard, etik, birey, varoluş, öznellik, içsellik.

Author: Sibel KADIOĞLU - Emel KOÇ
Number of pages: 505-521
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.37392
Full text:
The Journal of Academic Social Sciences
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.