ISSN:2148-2489

MEMLÛKLERDE SALTANAT NAİPLERİNİN İKTİDAR ÜZERİNE ETKİLERİ (1250-1341)


1250-1517 yılları arasında Mısır ve Suriye’de hüküm süren Memlûk Devleti’nin temeli memlûk/gulam sistemi üzerine inşa edilmiştir. Yönetici kesimi yerli halktan farklı olan bu Türk Devleti’nde saltanatın veraset ile intikaline itibar edilmemekteydi. Memlûklerde hükümdar olmak isteyen bir emir için belli bir soya mensup olmamak iktidarın meşruluğu açısından bir engel teşkil etmemiştir. Bu devletlerde güçlü, nüfuzlu ve çok sayıda memlûğe sahip olmak bir emiri saltanat makamına taşıyabilmiştir. Böyle bir durumda, mücadele gücü yüksek olan ve dengeleri gözetebilen kişi saltanat makamının sahibi olabilmiştir. Ancak bu durum her emire aynı fırsatı sunduğu için sürekli yeni güçlü rakipler ortaya çıkmış ve iktidar için yaşanan rekabet ile çekişmeler her daim sürmüştür. Memlûk Devleti’nde saltanat naiplerinin konumu adeta ikinci bir sultan görünümünde idi ve bu makam mevcut olduğu zaman içerisinde sultanlıktan sonra gelen en yüksek makam pozisyonunda idi. Memlûklerde saltanat naipleri makamlarının kendilerine tanımış olduğu geniş yetkiler ile güçlü birer emirdiler. Saltanat naipleri sahip oldukları bu geniş yetkiler ve güç ile iktidar üzerine doğrudan etki edebilmekteydiler. Biz bu çalışma ile saltanat naiplerinin iktidar üzerindeki etkilerini ele alacağız.


Keywords


Memlûk Devleti, Saltanat Naibi, İktidar

Author: Nihal GEZEN
Number of pages: 263-289
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.36806
Full text:
The Journal of Academic Social Sciences
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.